Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2017
Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου 2017
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ! ΟΙ ΑΠΟΜΑΧΟΙ
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ! ΟΙ ΑΠΟΜΑΧΟΙ
Καλημέρα
στα κορίτσια καλημέρα και στ' αγόρια
όταν
εκδρομές πηγαίνουν τότε φεύγει η στεναχώρια
της
καθημερινής ζωής τους που ρουτίνα έχει γίνει,
μα
τα χρόνια που περάσαν, έχουν τώρα την ευθύνη.
******
Μία
βόλτα με παρέα και με άλλους απομάχους
από
τις δουλειές που είχαν, κι είναι τώρα στους ξωμάχους
Η
ανιαρή ζωή τους, κάθε μέρα που περνάει
φεύγει
βαρετά και κρύα, μα και πίσω δεν γυρνάει
******
Άλλοι
παν σε καφενεία λίγη ώρα να περάσουν
κάνα
τσίπουρο να πιούνε, να μιλήσουν, να κεράσουν.
Σαν
γυρίζουνε στο σπίτι, πάει λεν κι' αυτή η μέρα
την
περάσαμε, που λένε, με κουβέντες του αέρα.
******
Οι
ρυτίδες, όπως βλέπω, κάθε μέρα και βαθαίνουν
οι
αρρώστιες στην ζωή τους όσο πάνε και πληθαίνουν
Ανεβαίνουνε
τα είδη κι η πίεση ανεβαίνει,
ότι
πρέπει να 'ναι ντούρο μόνο εκείνο κατεβαίνει.
******
Τι
τα θες τι τα γυρεύεις, σαν περάσουνε τα χρόνια
αραιώνουν
τα μαλλιά τους έρχονται τα πρώτα χιόνια
και
τα βήματα κονταίνουν, οι ανάσες αργοβγαίνουν
τα
κουράγια τους μικραίνουν κι όλα στο κακό πηγαίνουν
******
Όταν
πάμε στο κρεβάτι και τα βλέφαρα βαραίνουν
έρχονται
ξανά οι μοίρες, νέα όνειρα υφαίνουν
και
παιδιά, τους κάνουν πάλι, κάθε βράδυ στ' όνειρά τους
κι
όσο είναι μες τον ύπνο, δυναμώνουν τα φτερά τους.
******
Μες
της ζήσης τους την στράτα, έχουνε πολλά περάσει
τι
δεν είδανε αλήθεια! τώρα έχουνε γεράσει
μα
τον χρόνων η σοφία, ήτανε σχολειό μεγάλο
είναι
προίκα που θα μείνει, Να τι πήρανε ρεγάλο.
2 Ιουνίου 2016
Πέμπτη 28 Σεπτεμβρίου 2017
ΤΡΟΪΚΑΝΟΙ ΤΑ ΓΕΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ
ΤΡΟΪΚΑΝΟΙ ΤΑ ΓΕΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ
Όρμησαν τ' Αρπαχτικά τους, στ' αχαμνό μας το τομάρι
και μας στήνουνε στον τοίχο στο γνωστό τους το νταμάρι.
Κάθε λάθος τους πληρώνει, ο λαός χωρίς να φταίει,
για πειράματα μας έχουν και η χώρα παραπαίει.
******
Κρίμα σ' όλες τις σπουδές τους, οι ταγοί που έχουν κάνει
οι αποφάσεις όπου παίρνουν, το λαό μας τον ξεκάνει.
Δεν μπορούν να εξηγήσουν, σ' όλα τα πτωματοφάγα
στα αδίστακτα κοράκια και στα άγρια αδηφάγα.
******
Ως εδώ και μη παρέκει, ότι έχετε προτείνει
την ανέχεια μεγαλώνει, και την φτώχεια παρατείνει.
Η λιτότητα που λέτε πως ανάπτυξη θα φέρει
κάποιοι άγρια κονομάνε κι ο λαός μας υποφέρει.
******
Κι άν το φτύσιμο το έχουν ανοιξιάτικες σταγόνες
κι αν τα τρωκτικά γελάνε κι ακονίζουν τις σιαγόνες
πρέπει τώρα να τους πείσουν, όλα τούτα που ζητάνε
είναι πράγματα αστεία κι ούτε που το συζητάνε...
******
Αν δεν δώσουν ένα τέλος, στις πολλές τους απαιτήσεις
που ζητάνε κι άλλη πείνα, σ' όλες τους τις συναντήσεις
Τότε θάρθει πως προβλέπω, τέτοια σύγχυση στη χώρα
μα και σ' όλη την Ευρώπη, μία ΤΡΙΤΗ μαύρη ΜΠΟΡΑ.
Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2017
Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017
ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟ
ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟ
Σε
χαιρετούνε στρατηγέ Κάμποι, Βουνά και Λόγγοι
που
τόσες μάχες έδωσες, όλες για την Ελλάδα
Αράχοβα,
Νεόκαστρο, Καστράκι, Μεσολόγγι
και
αναμμένη κράτησες της λευτεριάς τη δάδα.
******
Μικρό
παιδί αμούστακο, Φεύγεις για τη Βιέννη
το
Βοναπάρτη συναντάς, θερμά θα του ζητήσεις,
να
έρθει στην Ελλάδα μας που κατοικούνε ξένοι
με
το στρατό, για λευτεριά, τον τόπο να βοηθήσεις.
******
Γοργά
πολύ ανδρώθηκες, και σήκωσες μπαϊράκι
και
μάζωξες στο Βετερνίκ, Πύρρα, Καμιάϊ, Περτούλι
κι
άλλων χωριών τους συγγενείς, κάθε παλληκαράκι
στο
ποθητό ξεσηκωμό να πολεμήσουν ούλοι.
******
Πήραν
τα παλληκάρια σου, όλα τους, καριοφίλια
βάλαν
τις φουστανέλες τους με τα σπαθιά ζωσμένα
στον
όρκο ήτανε παρόν, η κάθε τους φαμίλια
ευχές
για να γυρίσουνε όλα τους δοξασμένα.
******
Στο
Μεσολόγγι μάζεψες, τι είχε απομείνει
απ'
τον Νταϊφά του Νικολού, τα όσα παλληκάρια
είχαν
γλυτώσει τις σφαγές, ακέφαλος μην μείνει.
κι
όταν μαζί σου πολεμούν, ορμούνε σαν λιοντάρια.
******
Στον
Καραϊσκάκη πήγατε, σαν έκανες τ' ασκέρι
κι ο
Κασομούλης έγινε, γραμματικός του τώρα
μαζί
του πολεμήσατε, με το σπαθί στο χέρι
στην
αγκαλιά σου έμεινε την τελευταία ώρα
******
Στην
μάχη του Ανάλατου μαζί του πολεμούσες
σαν
Άγιος Γιώργης έτρεχε στο άλογο καβάλα
και
κάλπαζε το άλογο στα σύννεφα θαρρούσες
στο
χέρι του κρατά σφιχτά την ασημένια πάλα.
******
Μα
ένα βόλι αδελφικό, λένε, καταραμένο
τον
χτύπησε θανάσιμα, καθώς αιμορραγούσε
εσύ
αγκάλιασες το Άγιο, κορμί του ματωμένο
είπε,
ψηλά το ηθικό!. στερνά καθοδηγούσε
******
Τέτοιες
μοναδικές στιγμές, λίγοι τις έχουν ζήσει
είσαι
για την Πατρίδα μας, το φωτεινό αστέρι
τέτοιες
ηρωικές στιγμές ποιος θα τις ξαναζήσει
τώρα
ζει ο νεοέλληνας, με το φραπέ στο χέρι
******
Πέρασα
χτες Χριστόδουλε απ την μικρή πλατεία
στο
δρόμο της Ασκληπιού, που είναι η προτομή σου
πίνει
νερό απ την βρύση σου, η γύρω πελατεία,
και
όλα αυτά θα ήτανε καμάρι και τιμή σου.
******
Αν
πρόσεχαν οι έχοντες, ευθύνες για την πόλη,
και
τους μεγάλους Ήρωες που γράψαν ιστορία
να
είναι τώρα λεύτεροι, θα καμαρώναν όλοι
που γίνονται
ηγέτες μας κι έχουν λαμπρή πορεία.
******
Μπροστά
σου κάδοι σκουπιδιών πολλοί αραδιασμένοι
χαρτόνια
σκόρπια δω και κει και πλαστικά μπουκάλια.
με
αποφάγια βρώμικα είναι όλοι γεμισμένοι,
πολλές
φορές το είπαμε σχεδόν με παρακάλια.
******
Χριστόδουλε
πολέμησες να απελευθερώσεις
τον
τόπο που σε γέννησε, την τιμημένη γή μας.
κοιμόσουν
και δεν ήξερες και αν θα ξημερώσεις
μα έτσι
τώρα σας τιμούν οι νέοι οι ταγοί μας.
******
Αυτό
δεν είναι σεβασμός για ότι έχεις κάνει
τα
δένδρα στην πλατεία σου απλώσανε κλωνάρια
σε
κρύβουν σε λερώνουνε το έχουν παρακάνει
σαν
να 'στε άλλης εποχής, κάποια, ΑΠΟΜΗΝΑΡΙΑ.
ΥΓ 1 Ντρέπομαι Στρατηγέ να βάλω την φωτογραφία
με τους κάδους σκουπιδιών
που είναι μπροστά σου
Όποιος δεν πιστεύει μία επίσκεψη θα τον πείσει.
ΥΓ 2 Καλά είναι τα ζωγραφίσματα
στους δρόμους,
αλλά και στους Ήρωες οφείλουμε τον σεβασμό
τους.
Μίμης Οικονόμου
Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ:
Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ:
Ήταν τ’ Απρίλη δεκαεπτά παραμονή
Λαζάρου
με ματωμένη την καρδιά, σέρνει τα
βήματά της
το δάκρυ κόμπος γίνεται, το σπίτι
πούχε φάρο,
γίνεται πάλι απ την αρχή, ο νέος
Γολγοθάς της.
*****
Όξω εσύ παλιόγρια, που ζεις έναν
αιώνα,
απ το σπιτάκι το μικρό που έκτισες
με αίμα,
αξία πια δεν δίνομαι στον τίμιό σου
αγώνα.
Εδώ! περνά η παλιανθρωπιά, η σήψη
και το ψέμα.
*****
Που να φορτώσει τ’ όνειρο και πώς να
το πιστέψει
πως τον ιδρώτα που έχυσε να γίνει το
χαρμάνι
πρέπει παραμονή της Πασχαλιάς όλα να
τα μαζέψει
και μέχρι το απόγευμα να φύγει μάνι,
μάνι.
*****
Ένας κλητήρας έφτασε, η απόφαση είχε
βούλα
απ τους σοφούς τους δικαστές, να
βγεις από το σπίτι,
αυτά ήταν του άνδρα σου, εσένα σ’
είχε δούλα,
φύγε και γίνε μπούρμπουνας, γίνε
φτωχό σπουργίτι.
*****
Ρίχνει και μια στερνή ματιά στον
κήπο που ‘χει φτιάξει,
και τώρα είν ολάνθιστος έτοιμος να
καρπίσει.
τριγύρω οι κοτούλες της, μα πώς να
τις κοιτάξει
ακόμα και τον σκύλο της πως ν’
αποχαιρετήσει.
*****
Βαριά είναι τα γερατειά, κι είναι
πολλά τα χρόνια
που κουβαλά στην πλάτη της, μα που
να βρει κουράγιο
οι αρχές που εμπιστεύτηκε, της δήξαν καταφρόνια
μόνη χωρίς απάνεμο, αστρέχα και μουράγιο…
*****
Αυτή που σ’ όλη την ζωή, ακούραστα
δουλεύει
Βάρος ποτέ δεν έγινε και πάντα
βοηθούσε.
μόνη με τα παιδάκια της, που όμως τα
παλεύει,
στις τελευταίες της στιγμές αφόρητα
πονούσε.
******
Λέω πώς να το φανταστεί, ο νους πώς
να το βάλει
σ’ αυτούς που έδωσε, ψυχή, αγάπη και
συμπόνια,
ψωμί όταν πεινούσανε (κι εδώ δεν
υπερβάλει)
αυτοί και την προδώσανε στα
τελευταία χρόνια.
*****
Το αχ! φορτίο ασήκωτο, το δάκρυ έχει
στεγνώσει.
Σε λίγους μήνες έφυγε, με μόνη της
παρέα
την πίκρα και το άδικο, πως νάχει τέτοια γνώση.
αυτές που πάντα φρόντιζε, την
πρόδωσαν μοιραία.
Μίμη Οικονόμου
27-7-2016
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)